XXIII piesza pielgrzymka (2025)
Na drewnianym krzyżu pierwsze słowa modlitwy, które towarzyszą nam przez całe życie, każdego dnia i są znakiem naszej wiary, jestestwa, tego – kim jesteśmy. Będziemy je wspólnie i osobiście rozważali w czasie tegorocznej Pielgrzymki, ofiarowanej pamięci Ojców Cerkwi, którzy w trakcie I Soboru Powszechnego opracowali pierwszą część naszego Wyznania Wiary. Czując na sobie błogosławiące gesty Chrystusa i świętych z ikon w cerkwi św. Apostołów Piotra i Pawła w Wołominie, skąd tradycyjnie wyrusza warszawska Pielgrzymka, i błogosławieństwo Jego Eminencji Wielce Błogosławionego Sawy, Metropolity Warszawskiego i całej Polski – ruszamy w drogę. Trasa – znajoma, te same miejsca, gdzie celebrowane są św. Liturgie, te same miejsca noclegów. Wielu znajomych i przyjaciół wokół, dobrze znane słowa modlitw i pątniczych pieśni. A jednak każda Pielgrzymka jest inna. Bo my sami zmieniamy się – niesiemy inny bagaż trosk i duchowych rozterek, nowe intencje czy – uwierające jak niewygodne buty – grzechy. W relacjach z Pielgrzymek widzimy najczęściej radosną gromadę pątników z krzyżami w dłoniach i na ramionach oraz malownicze mazowiecko – podlaskie pejzaże. Zobaczmy teraz szczegóły pątniczego wędrowania ku Chrystusowi – asfaltowe kilometry dróg, liczne, choć drobne „tradycyjne” momenty – na które się czeka, ludzi, którzy goszczą pielgrzymów całym sercem i tych, którzy pokrzepiają ich po drodze uśmiechami i pozdrowieniem Szczęść Boże! Szczegóły ważne dla pątników i składające się na pięć dnia w roku, na które czeka się – cały rok!
Dorota Maj
