Inauguracja roku akademickiego w naszej parafii

13.10.2013

Niepostrzeżenie znaleźliśmy się w połowie października, co oznacza, iż już od dwóch tygodni trwa nowy rok akademicki. Z tej to okazji dla studentów przychodzących do naszej wolskiej cerkwi niedziela 13 października była wyjątkową – poprzez kilka mniejszych i większych akcentów zainaugurowaliśmy nowy rok akademicki w naszej parafii, tj. cotygodniowe spotkania i inne formy aktywności. Boską Liturgię, w trakcie której kilkakrotnie wznoszono modły za studentów, sprawowali ks. mitrat Mikołaj Lenczewski – proboszcz parafii, ks. mitrat Rościsław Kozłowski, ks. mitrat Michał Dudicz, ks. prot. Piotr Rajecki oraz księża protodiakoni Jerzy Dmitruk i Marek Zyc-Zyckowski. By podkreślić wyjątkowość tego dnia dla prawosławnych uczniów szkół wyższych, śpiewał chór studencki pw. św. męczennicy Tatiany, który wedle zapowiedzi proboszcza, ma w tym roku częściej nas wspomagać w modlitwie.

Kazanie wygłosił o. Piotr. Wytłumaczył w nim przesłanie dzisiejszej Ewangelii – o ziarnach, czyli alegorii nas samych oraz ich płodach, czyli tego, jak przyjmujemy Słowo Boże i jak stosujemy się do niego w życiu. W ostatnim zdaniu kaznodzieja odniósł się także do studentów, ich wzrastania w wierze i mądrości. Więcej o studentach oraz opiece duszpasterskiej nad nimi prowadzonej szczególnie przez naszą parafię opowiedział o. Mikołaj. Zachęcił on młodzież przybyłą do Warszawy, by w trudnych momentach szukała wsparcia w Cerkwi – swej Matce, która zawsze może dać radość i pocieszenie, jeśli tylko rzeczywiście się otworzymy na to, co Ona oferuje.

Bezpośrednio po Liturgii miał miejsce molebień za studentów, w trakcie którego modliliśmy się specjalnymi wezwaniami ektenii i końcową modlitwą, byśmy przyjmowali pożyteczną naukę na pożytek nie tylko nas samych, ale i Cerkwi, i byśmy zachowali prawosławną wiarę. To ważne a zarazem nie proste zadanie, gdyż trudnym jest z dala od rodzinnego domu, nie raz czując się zagubionym w tak wielkim mieście jakim jest Warszawa, nie poddawać się większości, będącej przecież innowierczej.

Na koniec nabożeństwa każdy tradycyjnie podchodził do krzyża, a ponadto wyjątkowo był kropiony wodą święconą na błogosławieństwo. Obrzędu tego dokonywał o. Tomasz Stempa, który prowadzi coniedzielne spotkania prawosławnych studentów oraz osób w wieku okołostudenckim – tak naprawdę zaproszonym może czuć się każdy, kto ukończył szkołę średnią, a zarazem czuje się młodo i chce czegoś więcej dowiedzieć się o swoim wyznaniu, albo po prostu poznać nowych ludzi wyznających te same wartości w przyjaznej, niesztywnej atmosferze.

Jednak zanim jeszcze rozpoczęliśmy pierwsze spotkanie po przerwie wakacyjnej, wszyscy jego uczestnicy wraz z ks. proboszczem stanęli do pamiątkowego zdjęcia przed plebanią, na której w dużej sali katechetycznej co niedziela integrujemy się i zgłębiamy prawosławie. Dzisiejsze spotkanie było wyjątkowe jeszcze z kilku innych powodów. Po pierwsze, swoją obecnością zaszczycił nas właśnie o. Mikołaj, który naszych studentów bardzo wspiera. Po drugie, mieliśmy trochę niecodziennych zagranicznych gości, tzn. na te spotkanie zawsze uczęszcza ktoś zza wschodniej granicy, lecz tym razem przybyli także dwaj młodzi duchem Grecy, a także prawosławny Indus prosto z Kerali – stanu Indii, do którego, jak sam opowiedział nasz brat w wierze, z misją dotarł już sam apostoł Tomasz, i po dziś dzień wielu jego mieszkańców to wierni Cerkwi malankarskiej.

Jak to bywa na pierwszym spotkaniu, miało ono charakter zapoznawczy i organizacyjny. Każdy się przedstawił, powiedział skąd jest i co robi w życiu, a także składaliśmy propozycje tematów na następne spotkania. Można zdradzić, iż będą ono bardzo różnorodne - dotyczą różnych dziedzin wiedzy i życia, dzięki czemu każdy powinien znaleźć coś interesującego dla siebie. W międzyczasie tradycyjnie delektowaliśmy się nie tylko strawą duchową i społeczną – czekały na nas słodkie bułki różnych rodzajów, a także kawa i herbata.

Spotkanie oczywiście rozpoczęliśmy i zakończyliśmy modlitwą, i na koniec, można powiedzieć: do zobaczenia w następne niedziele oby w tak licznym składzie, jak dzisiaj.

Dominika Kovačević

fot. Mikołaj Szafrański