Święta Liturgia w XXIII niedzielę po Pięćdziesiątnicy.

16.11.2014

W XXIII Niedzielę po Pięćdziesiątnicy czytana jest perykopa z Ewangelii wg św. Łukasza (8, 41-56), która opowiada o wskrzeszeniu z martwych córki Jaira oraz o uleczeniu kobiety cierpiącej od dwunastu lat na krwotok. Jest to jedno z nielicznych czytań niedzielnych, w którym przeplatają się dwa wątki – na pierwszy rzut oka – ze sobą niezwiązane. Niemniej jednak oba sprowadzają się do jednego mianownika, którym jest wiara. Kobieta, którą Tradycja nazwała Weroniką, wierzy w swoje uzdrowienie od bardzo nieprzyjemnej dolegliwości, także Jair – ojciec dwunastoletniej dziewczynki – wierzy w to, że Chrystus wyzwoli ją z więzów śmierci. Zatem sprawdzają się w tej perykopie słowa Apostoła, że wiara jest pewnością tego, czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy (Hbr 11, 1).

Dzisiaj, tj. 16 listopada br., sprawowane były w naszej parafii dwie Boskie Liturgie. O godz. 8:30 Świętą Eucharystię sprawował ks. prot. Adam Misijuk i ks. protodiakon Paweł Korobejnikov. O godz. 10:00 Boskiej Liturgii przewodniczył Jego Ekscelencja bp siemiatycki Jerzy, Prawosławny Ordynariusz WP, w asyście księży: mitrata Mikołaja Lenczewskiego – proboszcza wolskiej parafii, mitrata Michała Dudicza, prot. Mariana Bendzy, prot. Jarosława Kadylaka, prot. Piotra Kosińskiego, prot. Piotra Rajeckiego i ks. Tomasza Stempę. Służbę diakońską pełnili księża protodiakoni: Jerzy Dmitruk i Marek Zyc-Zyckowski. Śpiewał chór studencki pw. św. Tatiany działający przy parafii św. Jana Klimaka, którego dyrygentem jest pan Bogdan Kuźmiuk.

Na zakończenie zwrócił się do wiernych władyka Jerzy. Podkreślił, że dzisiejsza Ewangelia uczy nas, abyśmy nie byli reżyserami swojego przyszłego życia, abyśmy to nie my byli tymi, którzy określają czas i miejsce tego, co wydawałoby się jest dla nas najważniejsze. To jest chyba największa i najgłębsza lekcja dzisiejszej Ewangelii. Pamiętajmy, że jest pewna, być może, nie do końca ewangeliczna sentencja, ale bardzo życiowa: Jeżeli chcesz „rozśmieszyć” Boga, to powiedz mu o swoich planach. I coś w tym jest, że człowiek chce być budowniczym swojego życia, a my widzimy, że nawet w skrajnych sytuacjach, tych beznadziejnych, kiedy jest wiara, to Bóg nam pomaga – tak jak pomógł kobiecie i córce Jaira.

lektor Rafał Wawreniuk

fot. lektor Andrzej Trofimiuk, Jakub Panasiuk