25 grudnia (wg starego stylu)

07.01.2018

Panu Jezusowi, narodzonemu w Betlejem, najpierw pokłonili się pasterze i mędrcy (astrolodzy) ze Wschodu, tzn. najprostsi i najmądrzejsi tego świata. I po dziś dzień najszczerzej kłaniają się Chrystusowi, Bogu i Zbawcy, najprostsi i najmądrzejsi tego świata. Zdeprawowana prostota i połowiczna mądrość zawsze były wrogami Boskości Chrystusa i Jego Ewangelii. Lecz kim byli owi mędrcy ze Wschodu? To pytanie było skrupulatnie badane przez św. Dymitra Rostowskiego. Twierdzi on, że byli królami pewnych małych państewek lub pojedynczych miast w Persji, Arabii i Egipcie. Byli jak na tamte czasy wielkimi uczonymi w dziedzinie astrologii. To dla nich zjawiła się cudowna gwiazda, która zwiastowała narodzenie Nowego Władcy. Według św. Dymitra, owa gwiazda zjawiła się im na dziewięć miesięcy przed narodzeniem Jezusa, tzn.  w czasie gdy Przenajświętsza Bogurodzica poczęła. Przez okres dziewięciu miesięcy zajmowali się badaniem tej gwiazdy, przygotowaniami do podróży i samą podróżą. Przybyli do Betlejem wkrótce po narodzeniu Zbawiciela świata. Jeden z nich nazywał się Melchior. Był stary i miał długie siwe włosy oraz brodę. Przyniósł Panu w darze złoto. Drugi nazywał się Kacper, jego oblicze było czerwonawe, był młody i nie miał brody. Przyniósł Panu w darze kadzidło. Trzeci nazywał się Baltazar, był czarnoskóry i miał bujną brodę. Przyniósł Panu w darze mirrę. Ich ciała po śmierci zostały przeniesione do Konstantynopola, a z Konstantynopola do Mediolanu, a z Mediolanu do Kolonii. Można jeszcze dodać, że owa trójka mędrców była przedstawicielami trzech głównych ras ludzkich, które wywodziły się od synów Noego: Sema, Chama i Jafeta. Pers reprezentował Jafetytów, Arab Semitów, a Egipcjanin Chamitów. W ten sposób można stwierdzić, że przez ich trójkę cały ludzki ród pokłonił się wcielonemu Panu i Bogu naszemu.