26 grudnia (wg starego stylu)

08.01.2018

Opowieść o boskim Dzieciątku Chrystusie. Gdy Święta Rodzina uciekła przed mieczem Heroda do Egiptu, na drogę wyskoczyli rozbójnicy, aby zrabować podróżujących. Sprawiedliwy Józef prowadził osła, na którym były niektóre z ich rzeczy, i na którym jechała Przenajświętsza Bogurodzica ze swym Synem u piersi. Rozbójnicy pochwycili osła, aby odprowadzić go na bok. W tym momencie jeden z rozbójników podszedł do Matki Bożej, aby zobaczyć co tam trzyma przy piersi. Ujrzawszy Boże Dzieciątko, rozbójnik zdumiał się Jego niezwykłym pięknem, po czym rzekł: "Gdyby Bóg wziął na siebie ludzkie ciało, nie był by piękniejszy od tego Dziecka!" Następnie zbój rozkazał swym kompanom, aby nic nie brali od tych wędrowców. Pełna wdzięczności wobec takiego wielkodusznego rozbójnika Przenajświętsza Dziewica rzekła mu: "Wiedz, że to Dziecię nagrodzi cię dobrą odpłatą, za to, że dziś Je ochroniłeś." Po 33 latach ten sam rozbójnik za swe przestępstwa zawisł na krzyżu, na prawo od Krzyża Chrystusowego. Na imię miał Dyzma, a łotr z lewej strony nazywał się Gestas. Widząc Chrystusa Pana niewinnie ukrzyżowanego, Dyzma pokajał się za całe zło, które uczynił w swym życiu. Podczas gdy Gestas bluźnił Panu, Dyzma bronił go mówiąc: "Ten zaś niczego niegodziwego nie zrobił (Łk 23,41). Zatem Dyzma był owym Rozsądnym Łotrem, któremu Chrystus rzekł: "Dziś ze Mną będziesz w Raju (Łk 23,43). I tak Pan darował Raj temu, który oszczędził Go w dzieciństwie.