28 grudzień (wg starego stylu)

10.01.2018

Opowieść o boskim Dzieciątku Chrystusie. Gdy Przenajświętsza Dziewica wraz ze swym Boskim Dzieciątkiem i sprawiedliwym Józefem zbliżali się do Hermopolis, ujrzeli pod wieżą miasta pewne drzewo. Przybysze z daleka byli zmęczeni przebytą drogą i podeszli do drzewa, aby chwilę odpocząć, lecz drzewo było wysokie i nie dawało przyjemnego chłodu. Owe drzewo Egipcjanie nazywali "Persea" i składali mu pokłony niczym Bogu, ponieważ wierzyli, że kryje się w nim pewne bóstwo. W rzeczywistości drzewo zamieszkiwał jeden ze złych duchów. Gdy święta Rodzina zbliżyła się tam, drzewo zatrzęsło się gwałtownie, i zły duch, przestraszony bliskością Boskiego Dzieciątka, uciekł. Wtedy drzewo skłoniło się swym wierzchołkiem do ziemi i oddało pokłon swemu Stwórcy niczym rozumny byt. Tak pochylone dawało wielki cień, w którym odpoczęli zmęczeni wędrowcy. Od tego dnia drzewo ma cudotwórczą ozdrowieńczą moc, którą otrzymało od Chrystusa Pana, aby leczyć wszelkie ludzkie choroby. Następnie święci wędrowcy udali się do wsi Matarea. Niedaleko wioski ujrzeli pewne drzewo figowe, i w czasie gdy Józef udał się tam załatwić sprawunki, Przenajświętsza Dziewica schroniła się z Panem pod tym drzewem. I oto cud: drzewo skłoniło się swą koroną do ziemi, aby dać im cienia, a dolna część tak się rozłożyła, że Matka z Dzieciątkiem mogli się tam położyć i odpocząć. I co jeszcze cudowniejsze, obok figowca wytrysnęło źródło wody. Józef znalazł w pobliżu chatę, w której zamieszkali. Żyli tam i pili wodę z cudownego źródełka. To jedyne źródło żywej wody, które znajduje sie w Egipcie, ponieważ reszta wód w Egipcie pochodzi z Nilu, który rozgałęzia się w niezliczone kanały. I tak podobne przyzywa podobne. Pan Jezus, nieśmiertelne i niebiańskie źródło krystalicznej wody, przyzwał Swą obecnością źródło żywej wody spod ziemi.